ویلیام باتلر ییتس – W. B. Yeats

ویلیام باتلر ییتس

ویلیام باتلر ییتس – یکی از بزرگترین شاعران و نمایشنامهنویسان ایرلندی و برنده جایزه نوبل سال 1923 بود

زندگینامه ویلیام باتلر ییتس

ویلیام باتلر ییتس – William Butler Yeats – در خانواده ای پروتستان در دوبلین پایتخت ایرلند به دنیا آمد. پدرش کشیشی بود که بعدها نقاشی شد در مکتب پیش از رافایل گرایان Pre-Raphaelite . مادرش از خانواده ای توانمند و کارخانه دار بود . ویلیام روزگار نوجوانی را در لندن و اسلنگو روستای زیبایی در کناره ی غربی ایرلند سپری کرد. او هنگامیکه در هنرستان متروپولیتن تحصیل میکرد با جرج راسل شاعری که به عرفان علاقمند بود آشنا شد و این علاقه بر او نیز هنش نهاد و او تا پایان عمر به پرسشهایی مانند تناسخ- و پیوندرسانی با مردگان و سامانه های ورای هستی و عرفان شرقی دلبستگی نشان میداد. در 1896 او انجمن هرمتیک دوبلین the Dublin Lodge of the Hermetic Society را بنا نهاد و خود نام افسونی دایمون اس دیوس اینورسوس Daemon est Deus Inversus را بر گزید.

ییتز نخستین سروده هایش را در گاهنامه دانشگاه دوبلین در 1885 منتشر نمود و پس از بازگشت خانواده اش به بد فورک پارک Bedford Park با مادام بلاواتسکی Blavatsky که به افسونگرایی آوازه داشت آشنا شد و به بخش نهانگرایان انجمن خدادوستان پیوست اما چندی بعد از آن اخراج شد. در 1889 با دلدارش ماود گاون هنرپیشه و انقلابی ایرلندی آشنا شد که ازآن پس منبع الهام او بود. ییتز او را به اندازه ی پرستش دوست میداشت و برای او سروده های بسیار نوشت . اما ماود پیشنهاد ازدواج اورا رد نمود و در 1903 با سرگرد جان مکبراید ازدواج کرد و این ماجرا مایه ی الهام سروده ی نه دیگر تروی دومی شد که دراینجا برگردان نموده ام. چندی نگدشت که سرگرد مکبراید به وسیله نیروهای انگلیس اعدام شد.

ماود ییتز را به پیوستن به انقلابیون ایرلند بر انگیخت و او به سازمان انقلابی برادران جمهوریخواه ایرلند پیوست. در این هنگام بود که او به پژوهش در میراث ملی ایرلند پرداخت تا که هویت سلتیک ایرلند را از نو زنده نماید. و کتاب خود بنام قصه های پری و مردمی کشاورزان ایرلند را با همکاری جرج راسل و داگلاس هاید در 1888 انتشار داد. در 1889 سروده های سرگردانی اویسین و دیگر سروده ها را منتشر کرد که از افسانه های اندوهناک ایرلند الهام گرفته ست. او سپس انجمن های ادبی دوبلین را بازسازی نمود که پشتیبان بنیانگداری کتابخانه ی نو ایرلند بود .در 1897 تماشا خانه ادبی ایرلند را پایه گذاشت که از پسی چند به تماشاخانه ی ملی ایرلند نامگذاری شد. او مدیریت این تماشاخانه را به عهده گرفت و خود چندین نمایشنامه را برای اجرای در آنجا نوشت. پر آوازه ترین نمایشنامه ها ی او یکی کاتلین نی هولیان در 1902 بود که ماود گاون در نقش نخست آن مورد تحسین فراوان قرار گرفت – ایده نمایشنامه از او بود اما لیدی گریگوری آن را نوشت- ودیگر نمایشنامه مهم او زمین و آرزوی دل در 1894 بود .

گزارشی از پلیس در سال 1899 ییتز را -کم و بیش انقلابی- توصیف کرده ست. او در 1916 – عید پاک 1916- Easter 1916 را در باره قیام ملی ایرلند نوشت. در 1917 در پنجاه ودوسالگی با جرجی هاید-لی Georgie Hyde-Lee که بیست وشش ساله بود ازدواج نمود و دارای بک پسر ویک دختر از اوشد. پس از پیوستن به دنیای سیاست او سناتوری شد که از منافع پروتستانها دفاع میکرد. و در این مقام بود که به لایحه ای رای داد که بر مبنای آن پسر ماود گاون و سرگرد مکبراید دستگیر و زندانی شد.

ییتز یکی از سروده سرایان بزرگ ایرلند به شمار می آید. آنگاره های نمادین او- مانند گونه هایش metaphors و نودش های شاعرانه اش در گسترده ی آزموده های زندگیش چه به آوند یک انسان و چه یه آوند یک شهروند سیاسی و یک انقلابی در یکی از دشوار ترین هنگام های تاریخ ایرلند بنیان دارد. او اندیشه ها – نودش ها – چشمداشتها – برآیند ها و رویا هایش را در قالب شعر متبلور می نماید. و در همه حال زیباشناسی هنرمندانه و انسانی را ارج می نهد. در سروده هایش فرهنگ گسترده ی او نمایانست چه در داستان هایی از افسانه های باستانی ایرلند و یونان و ادبیات انگلیس و چه در هنش پذیری او از هنر بیزانتین و انگارهای ترسایی و یا گرایش هایش به عرفان شرق.

مرگ ویلیام باتلر ییتس

افول سیاسی ییتز در دوران کهنسالی تا 1933 که برای زمانی کوتاه به عضویت پیراهن آبی های فاشیست ایرلند در آمد ادامه داشت ییتز در 1939 در هتل ایدهآل سژور در منتون Menton فرانسه دنیا را بدرود گفت.

ویلیام باتلر ییتس

تالیفات ویلیام باتلر ییتس

– سرگردانیهای اویزین و سایر اشعار -۱۸۸۹-
– شفق سلتی -۱۸۹۳-
– سرزمین هوس دل-۱۸۹۴-
– وزش باد در نیزار -۱۸۹۹-
انگارههای خوب و بد -۱۹۰۳-
– دیردره -۱۹۰۷-
– کلاه خود سبز -۱۹۱۰-
– مسیولیتها -۱۹۱۴-
– قوهای وحشی در کول -۱۹۱۷-
– چهار نمایش برای رقاصان -۱۹۲۱-
– چهار سال -۱۹۲۱-
– گربه و ماه -۱۹۲۴-
– منظره -۱۹۲۵-
– برج -۱۹۲۸-
– پلکان مارپیچ و سایر اشعار -۱۹۳۳-
– مجموعه نمایشنامهها -۱۹۳۴-
– آبهای تاریک -آبهای ظلمت-
– ماه کامل در مارس
– رستم ایرلندی
– کنتس کاتلین
– کوهرلین
– در آنجا هیچ چیز نیست
– اسب تک شاخ و ستارگان
– اشعار آخر

منبع :

enlightenment.blogsky

ویکی پدیا

انجمن اجتماع اندیشه - تمامی انجمن‌ها ]...