مارتین سلیگمن – Martin Seligman

مارتین سلیگمن

مارتین سلیگمن یا مارتین ای. پی. روانشناس آمریکایی- استاد دانشگاه و نویسنده کتابهای خودیاری است- نظریه او با نام درماندگی آموختهشده به طور گستردهای میان دانشمندان و روانشناسان بالینی مطرح است- مارتین سلیگمن را بیش از هر چیز با روانشناسی مثبت گرا میشناسند

زندگی مارتین سلیگمن

مارتین سلیگمن در 12 اکوست 1942 در شهر آلبانی از ایالت نیویورک چشم به جهان گشود. کسی- حتی پزشکی که این نوزاد وارونه نگه داشته شده را برای نفس کشیدن به گریه انداخت- نمیدانست که او ابلاغگر نظریهای در روانشناسی خواهد شد که تلاش میکند گریههای بسیاری را پایان بخشد.

والدین او مسیحیانی معتقد بودند. در همه سال های زندگی سلیگمن می توان ردپای تربیت مذهبی والدین اش را دید و البته در کتاب هایش اثری را که از انجیل گرفته است- پیدا کرد. بعد از اتمام دبیرستان ابتدا در دانشگاه پریستون فلسفه خواند و سه سال بعد از گرفتن مدرک کارشناسی در این رشته- از دانشگاه پنسیلوانیا مدرک دکترای خود در رشته روانشناسی را دریافت کرد. ابتدا در دانشگاه کرنل مشغول به کار شد- اما بعد از مدتی به دانشگاه پنسیلوانیا بازگشت و تابه امروز هم به فعالیت های علمی خود در این دانشگاه ادامه داده است.

در ابتدای ورود به دانشگاه پنسیلوانیا – سلیگمن و تعدادی از همکارانش روی شرطی سازی سگ ها به روش پاولف کارمی کردند و انان به سگ شوک برقی می دادند- اما برنامه ای برای قطع شوک نداشتند و سگ هر حرکت یا فعالیتی انجام می داد نمی توانست این شوک ها را قطع کند. بعد از مدتی دست از هر فعالیتی برداشت و گوشه قفس گز کرد.

مارتین سلیگمن

سلیگمن و همکارانش متوجه شدند در قفس دیگری که دارای دو بخش بود و سگ با فشار بر روی اهرم می توانست خود را به بخش بدون شوک برساند و نیز این سگ فعالیتی نمی کند- حتی زمانی که او را به نوعی تشویق به انجام فعالیت می کردند باز در گوشه ای کز کرده بود.

آنان متوجه شدند سگ این وضعیت درماندگی را آموخته است و در نتیجه دیگر تلاشی برای تغییر اوضاع نمی کند. از همین جا بود که مفهوم -درماندگی آموخته شده- شکل گرفت.

سلیگمن و دیگر روان شناسان را روی کاربرد این مفهوم در زندگی انسان ها پژوهش های بسیاری انجام داده اند و متوجه شدند برخی انسان ها نیز بعد از تجربه شکست به دلیل سبک اسنادی خود- دست از هر تلاشی برمی دارند.

پژوهش های بیشتر نشان داد این مفهوم- در تبیین چرایی افسردگی و البته درمان آن کاربرد دارد. اما سلیگمن فعالیت خود را در این مفهوم خلاصه نکرد.

تغییر در مسیر زندگی

سلیگمن در ۱۹۶۴ با ماندی مک کارتی ازدواج کرد و او حالا پدر شش بچه است و البته پدربزرگ چهار نوه . بچه هایی که توانسته اند حتی برای او نقش مربی را بازی کنند . یکی از معروف ترین داستان ها در رابطه با بچه هایش مربوط به دخترش نیکی است.

در ۱۹۹۵- وقتی سلیگمن درگیر تبلیغ برای انتخابات انجمن روانشناسی آمریکا بود – موقعیتی که بدبینی ذاتی سلیگمن خودش را نشان داد و امیدی به انتخاب شدن نداشت- در کمال ناباوری – نه تنها در انتخابات ۱۹۹۶ برای ریاست انجمن انتخاب شد که بالاترین آرا در تاریخ انجمن را از آن خود کرد.

اما درست در همان روزهای تبلیغات – سلیگمن با دختر یازده ساله اش- نیکی- در حیاط مشغول کار باغبانی بود . در میانه کار دخترش را سرزنش می کند و به یادآوری می گوید نباید دایم غر بزند. اما نیکی از این تذکر دلگیر می شود و می گوید که مدت ها بوده که غر نزده است. تذکر سلیگمن در واقع به سابقه نیکی باز می گردد- چرا که او از سه تا پنج سالگی دختری غرغرو بوده است اما از پنج سالگی تصمیم می گیرد دیگر غر نزند.

مارتین سلیگمن

خود نیکی می گوید این کار سخت ترین کاری بوده که انجام داده است اما به هر صورت در آن موفق می شود. و در روز مذکور بعد از تذکر سلیگمن- نیکی شروع به سخنرانی پدرش می کند که او مدت هاست غر زدن را کنار گذاشته است و اگر توانسته این کار را انجام دهد – پدرش هم که ذاتا ادم بدبینی است می تواند خود را تغییر دهد.

این حرف نیکی باعث شد سلیگمن به بینشی جدید درباره خودش دست یابد و متوجه تمرکز خود در راهی اشتباه شود. بعد از این اتفاق تصمیم می گیرد در عوض مطالعه بر بدبینی بر روی خوش بینی متمرکز شود.

نکته مهم و جالب در رابطه با داستان سلیگمن و بدبینی در این است که او از تکنیک هایی که برای خوش بین بودن در کتاب هایش ارایه کرده است – قبل از همه استفاده کرده و از مفید بودن آنها مطمین شده و بعد به دیگران توصیه کرده است. در نتیجه همین کار نیز این روزها به فردی خوش بین تبدیل شده است.

منبع :

میگنا

مشاور بانک

ویکی پدیا

انجمن اجتماع اندیشه - تمامی انجمن‌ها ]...