جویس کارول اوتس – Joyce Carol Oates

جویس کارول اوتس

جویس کارول اوتس یک نمایشنامهنویس- شاعر- پدیدآور- و رماننویس اهل ایالات متحده آمریکا است- جویس کارول اوتس موفق به دریافت جوایز گوناگونی از جمله جایزه ملی ادبیات آمریکا و جایزه منتقدان آمریکا شده است و برای تعداد بسیاری از جوایز نیز نامزد شده که از جمله می توان به جایزه پولیتزر اشاره کرد

زندگی جویس کارول اوتس

جویس کارول اوتس در ۱۶ ژوین ۱۹۳۸ در حومه شهر نیویورک متولد شد. اوتس در حوالی نیویورک بزرگ شده- در یک مزرعه کوچک و در میان خانواده ای وابسته به زمین. درست مثل شخصیت های تیپیک فیلم های آمریکایی. به همین دلیل هم او با زمین انس گرفته و به سکوت و تنهایی عادت دارد. وقتی او به دنیا آمد آمریکا دوران رکود اقتصادی بزرگ سال 20 را پشت سر گذاشته بود و زندگی داشت به روال طبیعی خود باز میگشت. او می گوید: به همین دلیل هم مردم آرامش را درک می کردند و زندگی در وجود آنها ریشه داشت و زندگی شان بسیار ساده و راحت می گذشت. زندگی خودش هم همین طوری است- ساده-بی غل و غش و به دور از هیاهو و سر و صدا. با این حال او سالی یک بار و آن هم هنگام اهدای جایزه نوبل با موج آدم هایی روبهرو می شود که می خواهند بدانند از اینکه ممکن است امسال برنده جایزه نوبل شود چه احساسی دارد- اما خانم اوتس خیلی منتظر نوبل نیست- چون آن را یک جایزه سیاسی می داند که تا زمان روبه راه نشدن اوضاع عراق و خروج آمریکا از این کشور امکان ندارد به یک نویسنده آمریکایی تعلق بگیرد.

جویس کارول اوتس در 1978 پس از نقل مکان به پرینستون نیوجرسی -بلفور- را نوشت- اولین جلد از رمانهای گوتیک بلندپروازانهای که سبک جدیدی از کار ادبی را به کارنامه اش افزود و از طریق آن تاریخ آمریکا را با تخیلی نو درآمیخت.

جویس کارول اوتس با همه موفقیت و شهرت هرگز تغییری در آرامش زندگی اش ایجاد نکرده و به همین دلیل در زمینه آفرینش های ادبی در حوزه نوشتن و تدریس همچنان پیگیر به کار پرداخته است. با این حال به عنوان یک نویسنده سبک های مختلف نوشتاری را تجربه کرده و همان طور که خودش می گوید- از یک سو شیفته فاکنر بود و از سوی دیگر همینگوی را می پسندید. به همین دلیل هم این تنوع را در آثاری که خود آفریده نیز تجربه کرده است.

-سیاهاب- بر مبنای حادثه تاریخی مشهوری بنا شده که در زندگی سناتور کندی رخ داد و موجب شد که عضو سوم خانواده کندی ها پس از ترور دو برادر بزرگترش برای همیشه از ریاست جمهوری فاصله بگیرد. فصل اول این رمان به صورت بسیار کوتاه حادثهای را که در چهارم جولای- خیلی سریع اتفاق افتاده بیان می کند و در فصل های بعدی به تعلیق حیرتآوری می رسد که تنها یک نویسنده کارکشته می تواند خواننده را مجاب کند تا 31 فصل باقی مانده کتاب را با کنجکاوی دنبال کند.

جویس کارول اوتس

این رمان اپیزودیک با رفت و برگشتهای ذهنی قهرمان اصلی که یک زن جوان است به مرور این حادثه می پردازد و سقوط در سیاهاب را بررسی می کند. در این میان نویسنده گاه فقط یک صفحه را به یک فصل اختصاص می دهد و در این میان جزیی ترین موارد را هم
از یاد نمی برد. کتاب پر است از پرسشهایی کوچک که به خواننده کمک می کند بیشتر و بهتر با ذهن راوی ارتباط برقرار کند و از این راه سرنخهای خوبی هم برای دنبال کردن داستان به دست آورد. البته اصل حادثه و مردن در کنار کسی که راوی به او دلبستگی ناشناخته ای داشته و چندان هم او را نمی شناخته نشان دهنده ذهنیت مغشوش او بر اثر وقوع تصادف است.

آثار این نویسنده ریشه ای عمیق در سنت های ادبی و روشنفکری آمریکایی دارد و دیدگاه های برجسته او درباره فرهنگ معاصر آمریکا موجب شده است تا این پروفسور علوم انسانی دانشگاه پرینستون چندی پیش جایزه ادبی نشریه شیکاگو تریبیون را از آن خود کند. البته این بانو که -جان آپدایک- او را -بانوی فرهیخته ادبیات معاصر- لقب داده- معتبرترین جایزه های ادبی را از آن خود کرده است- از آن جملهاند جایزه اورنج- برام استوکر- پن- ریا- شیکاگو تریبون- روزنتال و جایزهی ملی کتاب امریکا. او بارها نامزد جایزه نوبل و پولیتزر نیز بوده است.

جویس کارول اوتس دانشنامه فوق لیسانس خود را در رشته ادبیات با درجه ممتاز از دانشگاه ویسکانسین گرفت و در همان جا با ریمون جی. اسمیت آشنا شد. سال 1962 پس از ازدواج با وی در دیترویت اقامت کرد و از سال 1968 به تدریس در دانشگاه وینسدور کانادا پرداخت. او در سال 1976 برای تدریس رشته ادبیات خلاقه در دانشگاه پرینستون به نیوجرسی رفت و در همان جا به عنوان استاد ممتاز در علوم انسانی معرفی شد.

اوتس ده سال هم در کشورهای فرانسه و اسپانیا زندگی کرده و پس از انتشار رمان -زمان آفتاب خیز- که به شهرت رسید به آمریکا باز گشت و در طول ده سال پس از آن چهارده رمان منتشر کرد.

تشنج های اجتماعی در دیترویت نمونه ای از واقعیت خشونت بار آمریکایی برای اوتس بود و رمان -آنها- که برنده جایزه -نشنال ادوارد- شد و بسیاری از دیگر رمان ها و داستان های کوتاه او از زندگی در دیترویت الهام گرفته شده است. خود او هم در این باره گفته که خوب یا بد- شخصیت کنونی من و زندگی من به عنوان یک نویسنده نتیجه زندگی در دیترویت است.

اوتس اولین اثرش -سقوط لرزان- را در بیست و شش سالگی منتشر کرد و در سال 1970 به خاطر رمان -آنها- برنده جایزه ملی کتاب شد. او به طور متوسط سالی دو کتاب منتشر میکند که بیشترشان رمان است. فقر در روستاها- اختلافات طبقاتی- عشق به قدرت- کودکی و نوجوانی دخترانه و گاه رویدادهای ماوراء طبیعی تمهای غالب آثارش را تشکیل میدهد و خشونت همواره در آثارش حضور دارد.

جویس کارول اوتس می گوید: لازمه زندگی در محیط و شرایط سخت روستا چیزی جز مبارزه هر روزه برای حیات نیست.

جویس کارول اوتس با نامهای مستعار -رزاموند اسمیت- و -لورن کلی- نیز کتابهای پلیسی نوشته و از آخرین آثارش میتوان -خواهرم- عشقم- و -دختر گورکن- را نام برد که برای آن نامزد دریافت جایزه منتقدان آمریکا شده است. -ماسک خون- و -قلب ربودهشده- رمان هایی هستند که در سالهای اخیر با نام مستعار لورن کلی منتشر کرده است. سرزمین عجایب -1971– هرچه میخواهی با من بکن-1973- زامبی -1995- قلبم برهنه ماند – 1998- بلوند -2000- و آبشار -2004- از مشهورترین آثار این نویسنده آمریکایی به شمار میآیند.

جویس کارول اوتس درباره آدم ها می گوید: هر کدام از ما شخصیت خاص خودمان را داریم. اغلب فکر کرده ام که آدم عادى اى هستم و تقریبا هیچ شخصیتى ندارم. به همین دلیل هم به طرف نویسندگى کشیده شدم- چون عاشق این هستم که چیزى مرا از نظر احساسى تکان دهد و وادار کند تا آن را به زبانى بنویسم که
باعث بروز همان احساسات در خواننده شود. به همین دلیل هم شخصیتهای داستانی اوتس کاملا ملموس و عادیاند و هیچ ویژگی خاصی که ناشی از وابستگی به فرهنگ و جغرافیای خاص امریکا باشد در آنها دیده نمیشود. خود او از اینکه می تواند با همسرش براى دویدن برود خوشحال می شود و از بودن در طبیعت احساس آرامش مى کند.

حضور یک مادربزرگ مهربان مثل مادربزرگ خودش که در 14 سالگی اولین ماشین تحریر را برای او خرید و او را به صورت غیر مستقیم وارد حیطه نوشتن کرد- زنی که در تلاش است تا شوهرش را بهتر بشناسد- بچه های دوقلویی که در حال کشف جهان اطراف خود هستند و … در آثار جویس نشان دهنده ارتباط و شناخت ساده و در عین حال عمیق او از آدم های اطراف است. احساسات اوتس آن قدر نسبت به این افراد عمیق است که در اغلب آثار داستانی او نوستالژی نسبت به زمان و مکان کودکی جایگاهی خاص می یابد.

اوتس معمولا آنقدر به قهرمانهای داستانهایش نزدیک می شود تا بتواند به کنه احساسات و روانشان پی ببرد و به همین دلیل هم معمولا از سیاهی لشکر در آثار او نمی توان نشان چندانی جست.

جویس کارول اوتس

اوتس بارها مدرنیته و جوانب غلط- اما رایج آن را نقد کرده و مخاطب را مجبور به تفکر در مورد چنین عاداتی کرده است و در پاسخ به این سوال که چه گونه می تواند این همه کارهای برجسته در ژانرهای گوناگون خلق کند- همواره یک پاسخ را با عبارات متفاوت تکرار کرده و آن اینکه -من همیشه در زندگی نظم و اعتدال را رعایت کرده ام. هیچ چیز عجیبی در کارم وجود ندارد. حتی نیاز به تنظیم وقت هم نداشتهام.-

اوتس از نویسندگانی است که به بی عدالتی ها و آشفتگی های اجتماعی و طبقاتی جامعه آمریکا می پردازد. او نویسنده ای است که در هر رمان خود به مفاهیمی می پردازد که از اهم موضوع های تشکیل دهنده هویت آمریکایی به شمار می آیند- شاید مولفه تکرار شونده آثار اوتس حضور و برجسته شدن خشونت های رفتاری ای باشد که در جهان داستانی وی نقش مهمی بازی می کنند. جویس کرول اوتس نویسنده رویاهای فراموش شده آمریکایی است که تناقض های اجتماعی اش به فردیت انسان های اوتس راه پیدا کرده است.

او تا کنون بیش از بیش از ۵۰ رمان- ۳۰ مجموعه داستان کوتاه و تعداد متعددی مقاله و نقد را به چاپ رسانده است و این تعداد- شامل رمانهای کوتاه- نمایشنامهها و کتابهای کودکش نمیشود. او موفق به دریافت جوایز گوناگونی از جمله جایزه ملی ادبیات آمریکا و جایزه منتقدان آمریکا شده است و برای تعداد بسیاری از جوایز نیز نامزد شده که از جمله می توان به جایزه پولیتزر اشاره کرد.

جوایز

جویس کارول اوتس برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شدهاست- و در سال ۱۹۶۷و ۱۹۷۳ برنده جایزه او. هنری گردید.

جملهای از هنری جیمز که روی میز کار او قرار دارد شاید بهترین بیانگر دیدگاه او درباره زندگی و نوشتن باشد: -ما در تاریکی کار می کنیم- آنچه از دستمان بر میآید انجام میدهیم- هر آنچه را که داریم به دیگران میدهیم. شک ما ولع ما وظیفهی ما. باقی جنون هنر است.-

منبع :

کتاب ایران

فیدیبو

ویکی پدیا

انجمن اجتماع اندیشه - تمامی انجمن‌ها ]...