نفوس مرده – Dead Souls

نفوس مرده نام یک کتاب ادبی است که توسط نیکلای گوگول- نویسنده اهل روسیه نوشته شدهاست -همه ماجراهای زندگی نیکلای گوگول نشان می دهد که او شخصیتی بسیار پیچیده داشت که نمی توان به کنه آن پی برد

معرفی نویسنده نفوس مرده

نیکلای واسیلیوویچ گوگول یکی از بامزه ترین و ژرف اندیش ترین نویسندگان جهان- در اول آوریل 1809 در خانواده مزرعه دار محقری در اوکراین به دنیا آمد. پدر گوگول دارای تخیلی قوی و فعال بود: او چندین کمدی به زبان اوکراینی نوشت -که گوگول بعدها از آنها برای پرداختن لطیفه و بذله و برخی موقعیت های نمایشی استفاده کرد-.نیکلای گوگول نیز- چون پدرش- بی چون و چرا تسلیم اهمیت فرضی رویایش شد- پس ایمانی رازگونه به مذهب اورتودوکس روسی پیدا کرد و اسیر این اعتقاد شد که برای تعلیم -حقیقت- به ابنای بشر برگزیده شده است. نشانه های بارز این گرایش در مقالاتی تحت عنوان -گزیده ای از مکاتبات با دوستان- کاملا مشهود است.

همه ماجراهای زندگی نیکلای گوگول نشان می دهد که او شخصیتی بسیار پیچیده داشت که نمی توان به کنه آن پی برد. این شخص در آثار او منعکس است و به همین دلیل تحلیل نقادانه ی کامل آنها دشوار است. گوگول در عین اینکه یکی از شوخ ترین و بامزه ترین نویسندگان است یکی از عمیق ترینشان نیز هست- نویسنده ای است که آثارش کهنه نمی شود و هربار تفسیرهای تازه ای را می طلبد- جهان عجیب و غریب گوگول ما را وامی دارد که به شیوه ای تازه به دنیایی که در آن زندگی می کنیم بنگریم.

نیکلای گوگول

معرفی و بررسی کتاب نفوس مرده

نفوس مرده نام کتاب تحسین برانگیز نیکولای گوگول است که به عنوان یکی از شاخصترین آثار ادبیات روس در قرن نوزدهم شناخته میشود. گوگول کار بر روی کتاب نفوس مرده را در سال ۱۸۳۵ آغاز کرد- و کتاب برای اولین بار در سال ۱۸۴۲ منتشر شد. و بصورت گسترده به عنوان نمونه درخشانی از ادبیات روسیه در قرن نوزدهم- مورد توجه قرار گرفت. ایده اصلی داستان توسط پوشکین- به گوگول پیشنهاد شد.

هدف رمان نفوس مرده شرح دادن کاستی ها و نقص های طرز فکر و ویژگی های شخصیت روسی است. گوگول با استادی- این کاستی ها را از طریق شرح داستان پاول ایوانویچ چیچیکف -شخصیت اصلی رمان- و همچنین طرز رفتار مردمی که با او برخورد داشتند- نمایش می دهد. شخصیت های حاضر در این رمان- نماینده طبقه متوسط روسیه در آن زمان هستند. با وجود اینکه رمان به دلیل مرگ گوگول نیمهکاره ماند- اما همیشه مورد توجه خوانندگان قرار گرفته است.

خود گوگول نفوس مرده را -شعر حماسی- و یک -رمان منظوم- معرفی می کند. درواقع ویژگی شعرگونه این رمان- به دلیل اشتیاق نویسنده برای پرداختن به جزییات زندگی روستایی در روسیه- می باشد. رمان نفوس مرده از دو بخش تشکیل شده است- بخش اول رمان -شامل ۱۲ بخش- توسط خود گوگول کامل شد و بخش دوم- بازسازی نوشته های گوگول است- که از یادداشت هایی که او تنها ۹ روز پیش از مرگش سوزاند- بدست آمده است.

نفوس مرده

داستان نفوس مرده- اعمال چیچیکوف را دنبال می کند- که فردی میانسال از طبقه متوسط است- او به شهری کوچک سفر می کند و حیله ای را برای جلب رضایت مقامات محلی و زمینداران به کار می گیرد- که وقایع داستان را می سازد. گوگول در این داستان- تصویری از سیستم اجتماعی معیوب روسیه را در زمان پس از جنگ ۱۸۱۲- به خوانندگان نمایش می دهد. در نفوس مرده- نیز مانند بیشتر داستانهای کوتاه گوگول- انتقاد اجتماعی- از طریق طنز نشان داده شده است- و برعکس داستانهای دیگر- نفوس مرده- بیشتر از اینکه در پی بیان مسیله باشد- به دنبال ارایه راه حل است.

آندری بلی- دی اس. میرسکی و ولادیمیر ناباکوف و دیگر منتقدان مدرنیست- در نقدهای خود درباره گوگول- به سادگی نفوس مرده را به عنوان یک کار اصلاح طلب و هزل- رد کردند. برای مثال- ناباکوف کتاب نفوس مرده را یک کار بی اهمیت- و گوگول را به عنوان نویسنده ای با سبک نگارش توصیفی و بی اعتنا به کلیشه های داستانی- معرفی می کند. به عقیده او- به راستی چیچیکوف- فساد اخلاقی شگفت آوری را نمایش می دهد- اما ایده خرید و فروش مردگان- برای ناباکوف- مسخره است.

منبع :

کتابیسم

ویکی پدیا

انجمن اجتماع اندیشه - تمامی انجمن‌ها ]...