دوریس لسینگ – Doris Lessing

دوریس لسینگ

دوریس می لسینگ – نویسنده صوفی و فمینیست انگلیسی و برنده جایزه ادبیات نوبل در سال ۲۰۰۷ میلادی بود. دوریس لسینگ یازدهمین زن برنده جایزه نوبل ادبیات و مسنترین برنده این جایزه -هنگام دریافت- بود

زندگینامه دوریس لسینگ

دوریس لسینگ از پدر و مادر انگلیسی در سال ۱۹۱۹ در کرمانشاه– ایران زاده شد. پدرش- آلفرد تیلور -Alfred Tayler– که در جنگ جهانی اول معلول شده بود- کارمند بانک شاهنشاهی ایران و مادرش امیلی ماد تیلور -Emily Maude Tayler- پرستار بود. آنها در سال ۱۹۲۵ به مستعمره بریتانیایی رودزیای جنوبی که اکنون زیمبابوه نامیده میشود مهاجرت کردند و پدر او یک زمین بوتهزار هزار آکری -۴ کیلومتر مربعی- خرید در آنجا با دشواری به کاشت ذرت پرداختند. این زمین برایشان ثروتی به ارمغان نیاورد و آرزوی مادرش برای زندگی به سبک ویکتوریایی در این -سرزمین کهن- ناکام ماند. اگرچه خانواده دوریس کاتولیک نبود- او به یک مدرسه دخترانه کاتولیکی رفت. او در ۱۳ سالگی مدرسه را ترک کرد و از آن پس تحصیل را به صورت شخصی ادامه داد. در سن ۱۵ سالگی لسینگ خانه را ترک کرد و به عنوان یک پرستار بچه مشغول به کار شد. در این زمان بود که به خواندن متون سیاسی و جامعهشناسیای پرداخت که کارفرمایش در اختیار او میگذاشت. تقریبا در همین زمان بود که نوشتن را آغاز کرد. در سال ۱۹۳۷ لسینگ به سالزبری -شهری در جنوب انگلیس- نقل مکان کرد تا به عنوان یک اپراتور تلفن کار کند و پس از مدت کوتاهی با نخستین همسرش فرانک ویزدم ازدواج کرد. پیش از این که زندگی مشترکشان در سال ۱۹۴۳ پایان یابد از او صاحب ۲ فرزند شد.

پس از طلاق لسینگ عضو باشگاه کتاب چپ- یک باشگاه کتاب سوسیالیستی شد و در اینجا بود که با همسر دومش- گوتفرید لسینگ -Gottfried Lessing- آشنا شد. آنها خیلی زود با یکدیگر ازدواج کردند و پیش از این که این ازدواج نیز در سال ۱۹۴۹ به طلاق منجر شود صاحب یک فرزند شدند. گوتفرید لسینگ بعدها سفیر آلمان شرقی در اوگاندا شد و سرانجام به طور تصادفی در جریان شورش علیه عیدی امین کشته شد. در سال ۱۹۴۹ لسینگ به همراه کوچکترین پسرش به لندن رفت و در همین هنگام نخستین رمانش با عنوان علفها آواز میخوانند منتشر شد. اثری که باعث شهرت لسینگ شد و مهمترین اثرش میباشد- دفترچه طلایی بود که در سال ۱۹۶۲ نوشته شد -این کتاب تاکنون به فارسی ترجمه نشده است-. در سال ۱۹۸۴ او سعی کرد که دو رمان را با نام مستعار جین سامرز -Jane Somers- به چاپ برساند و به این وسیله دشواریهایی که برای چاپ کتاب در برابر نویسندگان تازهکار قرار دارد نشان دهد. ناشر لسینگ در بریتانیا این آثار را رد کرد ولی انتشارات ناپف -Knopf- در ایالات متحده آنها را پذیرفت. لسینگ در حومه لندن در هامپستد زندگی میکرد.

سبک ادبی

ادبیات داستانی لسینگ به طور کلی به سه دوره تقسیم میشود: تم کمونیستی -۱۹۴۴-۱۹۵۶- به زمانی مربوط میشود که او به شکل رادیکال در باره مباحث اجتماعی مینوشت ولی پس از سرکوب قیام مردم مجارستان بهوسیله ارتش سرخ در سال ۱۹۵۶ ضدکمونیست شد. -او در سال ۱۹۸۵- با نوشتن تروریست خوب بازگشتی به این دوره ادبی خود داشت– تم روانشناسانه -۱۹۵۶-۱۹۶۹- و پس از آن تم صوفیانه که در زمینهای علمی-تخیلی نوشته شد. شکسته -نامی برگرفته از خط فارسی- نخستین کتاب از سری کتابهای علمی-تخیلی و صوفی گرایانه وی به نام سهیل است. با وجود کودکی دشوار و غمانگیز- آثار لسینگ درباره آفریقای زیر سلطه بریتانیا- آکنده از شفقت برای زندگی سترون استعمارگران و بدبختیهای ساکنان بومی است.

لسینگ و جمهوری اسلامی ایران

لسینگ- که زاده کرمانشاه است- در سال ۲۰۰۷ در مصاحبه با نشریه اسپانیایی ال پاییس- از دولت وقت ایران اظهار تنفر کرد.

از ایران متنفرم. از دولت ایران متنفرم. دولت خبیث و بیرحمیاست. ببینید بر سر رییس جمهورشان در نیویورک چه آمد. در دانشگاه کلمبیا او را خبیث و بی رحم خطاب کردند. چه عالی! بیشتر از اینها حقش بود. اما هیچکس به او انتقاد نمیکند- به خاطر نفت است. به همین دلیل دولت معرکه بریتانیا مجیز ایران را میگوید: بهخاطر نفت.

کتابشناسی

آثار وی عبارتند از:

رمان

– علفها آواز میخوانند- -ترجمه-
– دفترچه طلایی-
– رهنمودهایی برای نزول در دوزخ-
– تابستان پیش از تاریکی-
– خاطرات یک نجات یافته-
– خاطرات یک همسایه خوب-
– اگر کهنه بتواند-
– تروریست دوستداشتنی-
– فرزند پنجم- -ترجمه مهدی غبرایی-
– مارا و دان-
– شیرینترین رویاها-

مرگ دوریس لسینگ

دوریس لسینگ- روز یکشنبه ۱۷ نوامبر ۲۰۱۳ در سن ۹۴ سالگی در لندن درگذشت.

منبع :

همشهری آنلاین

ویکی پدیا

انجمن اجتماع اندیشه - تمامی انجمن‌ها ]...